hy    |   fr

Խօսարան (աց)

s.

mouth, tongue;
*parlour.

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif խօսարան խօսարանք
accusatif խօսարան խօսարանս
génitif խօսարանի խօսարանաց
locatif խօսարանի խօսարանս
datif խօսարանի խօսարանաց
ablatif խօսարանէ խօսարանաց
instrumental խօսարանաւ խօսարանաւք